Forsetaframbjóðandinn
Sælir Félagar og Áhangendur
Nú er komið að afmælisbarni dagsins en að þessu sinni er það George Tawlon Manneh Oppong Ousman Weah, betur þekktur sem George Weah. Hann er fæddur á þessum dýrðardegi 1. október 1966 og gerir það hann 43 ára gamlan. Hann er líklega þekktasti maður Líberíu, allavega er hann sá eini sem ég man eftir. 
Þá er komið að því að telja upp lið, leiki og mörk, að þessu sinni ætla ég að halda mig við lið í Evrópu. Fyrsta evrópska lið sem hann spilaði með var AS Monaco og spilaði hann með þeim 102 leiki og skoraði 47 mörk, ætli Eiður Smári muni standa sig jafn vel. Þaðan lá leiðin uppá við en hann hélt sig samt við frönsku deildina og fór hann þá til PSG þar sem hann skoraði 32 mörk í 102 leikjum.
Aftur lá leiðin uppá við en nú ákvað kauði að skipta um deild og varð AC Milan fyrir valinu, þar varð hann hvað frægastur en fyrir þá spilaði hann 114 leiki og skoraði hann 46 mörk í þeim leikjum. Hann tók síðan stutta spretti með Chelsea og Manchester City. Heildar leikjafjöldi á ferlinum er 410 og heildar fjöldi marka er 195. Hann spilaði síðan 60 leiki með landsliðinu og skoraði með því 22 mörk.
Weah ólst upp í einum fátækasta hluta Líberíu og var hann þá aðallega hjá ömmu sinni. Hann gekk í múslímskan skóla og áður en hann komst burt vann hann á símaskiptiborði. Weah giftist konu frá Jamaica og eignaðist með henni börn en þau eru búsett í BNA þar sem Weah Jr. hefur spilað fyrir U-20 lið Bandaríkjanna.
Weah vann til margra verðlauna sem leikmaður African Player of the Year, European Player of the Year, og World Best Player. Árið 1996 áttust við AC Milan og FC Porto og í göngunum þegar leikmennirnir biðu eftir því að hlaupa inná átti sér stað atvik, en þá sló Weah Jorge Costa í andlitið sem varð til þess að Costa nefbrotnaði. Fyrir þetta fékk Weah 6 leikja bann en það hindraði hann þó ekki til þess að vinna Fifa Fair Play verðlaunin árið 1996. Nú er spurning hvort Adebayor vinni til þessara verlauna í næsta skipti sem þau eru veitt.
Árið 2005 ákvað Weah að bjóða sig fram til Forseta í Líberíu, hann vann í fyrstu talningu en það var ekki með nægilega miklum mun þannig að það var kosið aftur og þá tapaði hann. Þess má geta að ég er mikill aðdáandi AC Milan og þann tíma sem Weah var hjá þeim var hann minn uppáhalds leikmaður þangað til að ég fattaði að hann væri svartur. En þá varð Roberto Baggio minn uppáhalds enda var hann með afburðar fallega greiðslu, hann var nefnilega með “skottið“.
Yfir og Út
Føroyingurin


01 okt, 2009 klukkan 09:40
djöfull er ritstjórinn duglegur að skrifa…..
fyrir utan að vera bráðmyndarlegur er hann ekki slæmur penni,
heil jói!
01 okt, 2009 klukkan 11:05
Verðuru ekki að setja “djók” í gæsalappir eða sviga fyrir aftan …”þangað til að ég fattaði að hann væri svartur”
Að öðru leyti frábær grein.
01 okt, 2009 klukkan 11:16
Eða bara sleppa þessu kommenti og segja… þegar ég fattaði hvað Roberto Baggio væri með flotta greiðslu.
01 okt, 2009 klukkan 12:31
Kannski gott að taka fram að FC bumbi hefur engin tengsl við KKK, allavega lítil…
01 okt, 2009 klukkan 13:00
Uss eru menn eitthvað hræddir við rasista brandara, maður var nú bara 10-11 ára þegar þetta var, hvernig átti maður að leika George Weah á æfingu ef maður var skjannahvítur sjálfur?
01 okt, 2009 klukkan 16:43
43! YEAH!
01 okt, 2009 klukkan 18:27
Nú, með því að velta þér uppúr drullu drengur
02 okt, 2009 klukkan 09:51
Viltu þá meina að ég hefði átt að biðja strákana að skíta í haug og velta mér uppúr því svo ég líktist meira svörtum manni? Er ég þá ekki fyrst rasisti?